MUZIEK:Vergeleken met Randy Newman

Als aan de weg timmerende singer-songwriter kwam ik laatst de muzikant en programmeur Henk Koekoek tegen bij een optreden. Ik kon hem een aantal MP3-opnames mailen. Hij liet mij een paar dagen later weten dat hij mijn muziek te weinig kwaliteit vond hebben. Wel vergeleek hij me met een van mijn favorieten.

Al jaren succes

Toen ik Koekkoek later bij een bandje in de stad opnieuw tegenkwam, confronteerde ik hem, boos en gekwetst, met zijn woorden. Hij bleef onbewogen. Hij zei dat hij het werkelijk meende, maar dat ik wel te vergelijken was met Randy Newman. Ik citeer: “Die man kan ook niet zingen en heeft toch al jaren succes.” Ach ja, dacht ik toen. Ik ben een grote fan van die man, dus in hetzelfde rijtje als hem staan, is eigenlijk best een eer. Onlangs stond meneer Newman, bij mijn weten voor de eerste keer, op het podium van 013. Ik had er lekker een kaartje voor, gnagnagna!

Pants

Randy mag zich van mij al een held noemen sinds zijn album 'Born again'. Die stond bij mijn ouders in de platenkast. Zijn teksten, vol spottende verwijzingen naar de macho-geldadorerende pompeuze muziekcultuur van de jaren zeventig, en zijn machtige muziek maakten een grote indruk op mij. Het feit dat de plaat destijds flopte en de eerste in een rij slechtverkopende cd's werd, mag de pret niet doen drukken. Luister bijvoorbeeld eens naar 'Pants'. Dat lied begint heel stoer met een man die dreigt zijn broek uit te zullen trekken - en niemand die hem tegen kan houden. Later blijkt - heel zielig - dat de man zijn broek zelf niet uit krijgt zonder hulp. Uiteindelijk heeft iedereen een steuntje in de rug nodig. Voor mij is dat steuntje de muziek Randy Newman.

Stefan Pietersen

 
 
 
menu